چپ عكس مدفون واگر از ان هم متعذر باشد بر پشت بخوابد مثل محتضر وواجب است انحناء براي ركوع وسجود بقدرى كه بتواند واگر انحناء هم ممكن نباشد براي ركوع وسجود بسر اشاره كند وبا تعذر ان بدو چشم اشاره كند بهم گذاردن انها وبايد ايماء سجود را زيادة از ايماء ركوع كند وچشم را براي سجود زيادتر بر هم گذارد وأحوط آن است چيزى را كه سجده بر ان صحيح باشد بر پيشانى گذارد وبشش موضع ديگر كه دو كف ودو زانو ودو انگشت ابهام باشد نيز اشاره كند على الأحوط وبعد از مراتب مذكوره كيفيتى مقرر نشده بهر طوريكه بتواند نماز كند وانچه أقرب بنماز مختار است مراعاة كند والا آنچه بنماز مضطر أقرب است مراعاة نمايد بنابر أحوط ( مسألة 16 ) اگر بتواند بايستد ولكن از ركوع ايستاده عاجز باشد قبل از ركوع بنشيند ركوع كند واگر أصلا از ركوع وسجود عاجز باشد بايماء ركوع وسجود نمايد وانچه بتواند خم شود براي انها واگر متمكن از نشستن باشد براي ايماء سجود بنشيند وبر فرض امكان ما يصح السجود عليه را بر پيشاني گذارد بنابر أحوط ( مسألة 17 ) واگر امر داير باشد بين نماز در حال قيام وايماء براي ركوع وسجود يا نماز در حال جلوس باركوع وسجود أحوط تكرار نماز است ودر ضيق وقت مخير بين اندو است ( مسألة 18 ) اگر دائر باشد بين نماز ايستاده در حال راه رفتن وبين نماز نشسته أحوط تكرار نماز است ( مسألة 19 ) هر گاه وظيفة أو نماز نشسته باشد وبتواند براي ركوع بر خيزد واجب است چنين كند ( مسألة 20 ) اگر قدرت بر قيام دارد در بعض ركعات در تمام انها مادامى كه ممكن باشد بايد بايستد تا از ان عاجز شود انوقت بنشيند وهم چنين اگر در بعض ركعت بتواند بايستد نه در تمام ان انقدر بايستد تا عاجز شود انوقت بنشيند بلي اگر از حال بداند كه هر گاه در أول نماز بايستد يك ركعت يا بعض آن را بيشتر نمىتواند واگر از أول بنشيند در ركعات بعد مثلا قدرت بر قيام دو ركعت دارد دور نيست وجوب بقديم جلوس لكن ترك احتياط بتكرار نماز نكند چنانكه أحوط در صورت دوران امر بين ادراك أول ركعت در حال قيام با عجز از قيام در حال ركوع با عكس ان أحوط تكرار نماز است ( مسألة 21 ) اگر از قيام عاجز باشد وامر داير باشد بين نماز در حال راه رفتن يا در حال سواره راه رفتن را مقدم دارد بر سواره ( مسألة 22 ) اگر مظنه داشته باشد كه در اخر وقت متمكن از قيام است واجب است تا خير نماز تا اخر وقت بله با احتمال ان هم تا خير واجب است ( مسألة 23 )